مقاومت رنگدانه های آلی در جوهر - مقاومت در برابر حلال

طبق تعریف رنگدانه های آلی، رنگدانه های آلی نباید در تمام مواد اتصال دهنده خود که معمولاً حاوی حلال های آلی هستند حل شوند. اگر رنگدانه حلالیت بالایی در ماده اتصال دهنده داشته باشد، با مشکلاتی مانند تبلور، لخته شدن و تشکیل کف در لایه جوهر مواجه می شود که بر عملکرد کل فیلم جوهر تأثیر می گذارد. به خصوص زمانی که رنگدانه های آلی در سیستم مواد اتصال دهنده ای که در آن استفاده می شود، حلالیت بالایی داشته باشند، در حین استفاده، ذرات رنگدانه آلی رسوب می کنند که تأثیر منفی بر کیفیت جوهر خواهد داشت.

عواملی که بر حلالیت رنگدانه ها تأثیر بسزایی دارند نه تنها شامل ساختار شیمیایی خود رنگدانه های آلی، بلکه خواص حلالیت، اندازه ذرات و دمای رنگدانه های آلی نیز می شود. هرچه قطبیت یک حلال قوی تر باشد، توانایی آن در حل رنگدانه های آلی قوی تر است و بالعکس. متداول ترین روش برای تعیین مقاومت حلال رنگدانه های آلی این است که مقدار معینی از رنگدانه های آلی را در یک نوار بلند از کیسه کاغذ صافی قرار دهید، سپس کاملاً در مقدار معینی از حلال آلی غوطه ور کنید و در دمای اتاق به مدت 24 ساعت خیس کنید. کیسه فیلتر را بیرون بیاورید، تغییر رنگ حلال آلی را مشاهده کنید و از شدت تغییر رنگ در این محلول به عنوان نشانگر پایداری رنگدانه های آلی به این حلال آلی استفاده کنید.